W związku z wystąpieniem Zarządu Krajowej Rady Izb Rolniczych z 11 czerwca 2026 r. w sprawie zasad prowadzenia kontroli płodów rolnych przywożonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, pismem z dnia 29 czerwca 2026 r. przedstawiło następujące informacje:

„Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS) kontroluje jakość handlową artykułów rolno-spożywczych, w tym przeprowadza graniczną kontrolę, towarów przeznaczonych wyłącznie na cele spożywcze przywożonych z państw spoza Unii Europejskiej (z wyjątkiem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu – EFTA) (1).

IJHARS kontroluje ponadto jakość handlową świeżych owoców i warzyw w imporcie i eksporcie (2). Artykuły rolno-spożywcze importowane mogą być dopuszczone do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ IJHARS.

Kontrolom granicznym IJHARS w zakresie jakości handlowej podlegają:

· artykuły rolno-spożywcze wyszczególnione w przepisach krajowych, tj. w rozporządzeniu MRiRW w sprawie wykazu artykułów rolno-spożywczych przywożonych z zagranicy oraz ich minimalnych ilości podlegających kontroli jakości handlowej (3),

· świeże owoce i warzywa oraz banany objęte wymaganiami norm handlowych UE, zgodnie z zakresem rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2023/2029 (4).

Jakość handlowa są to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania (5).

Przepisy ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych nie dotyczą wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych odnoszących się do artykułów rolno-spożywczych określonych w odrębnych przepisach (6).

Czynnością inicjującą proces kontroli granicznej jest przesłanie do właściwego wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (WIJHARS) przez dysponenta towaru lub importera „zgłoszenia do kontroli granicznej”.

Minimalna ilość produktu o określonym kodzie CN wskazana w ww. rozporządzeniu MRiRW odnosi się do określonej wielkości partii produkcyjnej. Partie importowane w ilości poniżej minimalnej ilości wskazanej w rozporządzeniu nie podlegają kontroli IHARS.

W przypadku świeżych owoców i warzyw objętych normami handlowymi UE, zgłoszeniu do kontroli IJHARS podlega każda ilość produktu.

Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Graniczna kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych zkrajów trzecich obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności (7):

· sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację danego artykułu rolno-spożywczego oraz innych dokumentów świadczących o jego jakości handlowej np. atestów jakościowych, certyfikatów jakości, wyników badań laboratoryjnych;

· sprawdzenie opakowania, oznakowania oraz warunków jego przechowywania i transportu;

· oględziny (ogólna ocena partii przez inspektora w zakresie cech organoleptycznych);

· pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;

· ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego (w przypadku produktów klasyfikowanych według klas, np. świeżych owoców i warzyw).

O zakresie i trybie kontroli decyduje inspektor biorąc pod uwagę: ocenę ryzyka wystąpienia niezgodności, w tym specyficzne cechy badanego produktu, wyniki wcześniejszych kontroli oraz warunki i możliwości techniczne do przeprowadzenia kontroli. W przypadku, gdy po przeprowadzeniu oględzin obejmujących ogólną ocenę wyglądu partii artykułu rolno-spożywczego zachodzi podejrzenie co do jego niewłaściwej jakości handlowej inspektor z danej partii może pobrać próbki w celu wykonania dalszych badań laboratoryjnych na zgodność z deklaracją (np. certyfikatem, atestem jakościowym, sprawozdaniem z badań, specyfikacją, umową).

Analiza oceny ryzyka wystąpienia niezgodności prowadzona jest w oparciu o dane znajdujące się w systemie teleinformatycznym GIJHARS, tj .: w centralnym rejestrze podmiotów działających na rynku artykułów rolno-spożywczych, prowadzonym zgodnie z przepisami ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (8).

Próbki do badań laboratoryjnych w ramach kontroli jakości handlowej pobierane są zgodnie z zasadami określonymi w obowiązujących przepisach krajowych i unijnych oraz w dokumentach normalizacyjnych (np. Polskich Normach).

Metodyka pobierania próbek do badań laboratoryjnych została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych (9).

Natomiast, w przypadku świeżych owoców i warzyw metodyka prowadzenia kontroli zgodności z normami handlowymi, w tym liczba i sposób pobierania próbek, zostały określone w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 (10).

Dokumentem kończącym kontrolę jakości handlowej importowanych artykułów rolno-spożywczych jest „Protokół kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych, z zagranicy” a w przypadku świeżych owoców i warzyw „Świadectwo zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw oraz bananów”.

Dokumenty te stanowią podstawę do objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego.

W przypadku, gdy towar nie spełnia wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanych przez producenta organ IJHARS:

· w drodze decyzji administracyjnej zakazuje wprowadzenia tego produktu do obrotu (11);

· wydaje „Protokół niezgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw” lub „Protokół niezgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych bananów” – w przypadku świeżych owoców i warzyw oraz bananów (12).

Produkty, dla których wydano ww. dokumenty nie mogą zostać wprowadzone do obrotu na terenie Polski.

W zakresie wymagań fitosanitarnych przesyłki roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów objętych regulacjami fitosanitarnymi podlegają granicznej kontroli fitosanitarnej realizowanej przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN), a w określonych przypadkach przez Krajową Administrację Skarbową. Graniczna kontrola fitosanitarna obejmuje kontrolę występowania agrofagów, tj. organizmów szkodliwych dla roślin, w szczególności szkodników oraz sprawców chorób roślin, podlegających regulacjom fitosanitarnym Unii Europejskiej.

Zakres i sposób prowadzenia kontroli fitosanitarnych wynika bezpośrednio z przepisów Unii Europejskiej, w szczególności z (13):

· rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w sprawie kontroli urzędowych;

· rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin;

· rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 ustanawiającego jednolite warunki wykonania rozporządzenia (UE) 2016/2031;

· rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2130 określającego szczegółowe zasady kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnych i  kontroli bezpośrednich.

Zakres kontroli uzależniony jest od rodzaju towaru oraz wymagań przewidzianych w przepisach fitosanitarnych Unii Europejskiej. Przesyłki objęte obowiązkiem granicznej kontroli fitosanitarnej poddawane są kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej oraz kontroli bezpośredniej (zdrowotności). Kontrole te obejmują weryfikację dokumentów wymaganych przy imporcie, zgodności przesyłki z dokumentacją oraz oceną stanu fitosanitarnego towaru pod kątem występowania organizmów szkodliwych dla roślin.

W przypadku towarów, dla których przepisy Unii Europejskiej wymagają jedynie zaopatrzenia przesyłki w świadectwo fitosanitarne, prawo unijne przewiduje minimalną częstotliwość fizycznych kontroli urzędowych na poziomie 1% przesyłek.

W celu zwiększenia bezpieczeństwa fitosanitarnego kraju polskie służby ochrony roślin – PIORIN stosują podwyższoną minimalną częstotliwość takich kontroli wynoszącą 10% przesyłek.

Decyzja o przeprowadzeniu szczegółowych czynności kontrolnych, w tym pobraniu prób do badań laboratoryjnych, uzależniona jest od wymagań określonych w przepisach fitosanitarnych UE oraz od oceny ryzyka fitosanitarnego.

Próbki pobierane są w szczególności:

· w przypadku stwierdzenia podczas kontroli wizualnej objawów mogących świadczyć o występowaniu organizmów szkodliwych;

· gdy przepisy unijne przewidują obowiązek badań laboratoryjnych w kierunku określonych agrofagów;

· w celu wykrywania organizmów występujących w formie bezobjawowej (latentnej);

· w ramach działań monitoringowych np. DMO (drewniane materiały opakowaniowe) prowadzonych na podstawie oceny ryzyka;

· w przypadku zaobserwowania objawów mogących wskazywać na obecność organizmu szkodliwego dotychczas niewystępującego na terytorium Unii Europejskiej.

Pobieranie prób do badań laboratoryjnych odbywa się zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej, Międzynarodowym Standardem Środków Fitosanitarnych ISPM 31 (14) oraz procedurami obowiązującymi w Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa. W przypadku braku objawów porażenia próby pobierane są z różnych części przesyłki w sposób zapewniający ich reprezentatywność.

W ramach kontroli fitosanitarnej weryfikowane są przede wszystkim:

· zgodność dokumentacji fitosanitarnej z wymaganiami importowymi;

· tożsamość i zgodność przesyłki z dokumentacją;

· obecność organizmów kwarantannowych dla Unii Europejskiej;

· obecność organizmów objętych środkami fitosanitarnymi;

· spełnienie szczególnych wymagań fitosanitarnych przewidzianych dla określonych gatunków roślin, produktów roślinnych lub nasion.

Jeżeli z przesyłki pobrano próbki do badań laboratoryjnych z uwagi na wymagania przepisów lub podejrzenie porażenia przez organizmy szkodliwe, przesyłka pozostaje zatrzymana do czasu uzyskania wyników badań albo może zostać przemieszczona pod nadzorem celnym do wyznaczonego magazynu oczekującego na wynik analizy.

W przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań fitosanitarnych inspektor wykonujący graniczną kontrolę fitosanitarną podejmuje działania przewidziane przepisami prawa. Mogą one obejmować zniszczenie przesyłki, jej odesłanie poza terytorium Unii Europejskiej lub zastosowanie szczególnego traktowania eliminującego zagrożenie fitosanitarne, np. fumigacji.

Krajową podstawę prawną funkcjonowania Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz wykonywania zadań związanych z kontrolą fitosanitarną stanowi:

· ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa;

· ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami.

Niezależnie od zakresu kompetencji poszczególnych organów, należy podkreślić, że inspekcje odpowiedzialne za kontrolę towarów importowanych współpracują ze sobą na podstawie zawartych porozumień określających zasady wymiany informacji oraz koordynacji działań kontrolnych.

W szczególności współpraca ta została uregulowana w porozumieniu ramowym zawartym pomiędzy Głównym Inspektorem Sanitarnym, Głównym Lekarzem Weterynarii, Głównym Inspektorem Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w sprawie współdziałania organów tych inspekcji w zakresie kontroli urzędowych zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii Europejskiej.

Ponadto Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa współpracuje z Krajową Administracją Skarbową na podstawie odrębnego porozumienia regulującego współdziałanie przy egzekwowaniu ograniczeń dotyczących wprowadzania z państw trzecich roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów objętych regulacjami fitosanitarnymi. W ramach tej współpracy realizowana jest m.in. wymiana informacji, koordynacja działań kontrolnych oraz wsparcie przy wykonywaniu kontroli granicznych.

Podlegająca Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi Inspekcja Weterynaryjna kontroluje import (przywóz z państw spoza UE):

· produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (w tym pasz zawierających elementy pochodzenia zwierzęcego);

· pasz niezawierających tkanek zwierząt (roślinnych, mineralnych).

Graniczny lekarz weterynarii jest organem właściwym do prowadzenia urzędowej kontroli przywożonych na terytorium Unii Europejskiej przesyłek:

· produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego – zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej(15);

· pasz (w tym zbóż przeznaczonych na cele paszowe) zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy o paszach(16).

Organy urzędowej kontroli w oparciu o przepisy rozporządzenia (UE) nr 2017/625(17) prowadzą:

· kontrolę dokumentów – weryfikację świadectw urzędowych, poświadczeń urzędowych oraz innych dokumentów, w tym dokumentów o charakterze handlowym, które muszą towarzyszyć przesyłce;

· kontrolę identyfikacji – sprawdzenie czy zawartość i oznakowanie przesyłki, plomby i środki transportu odpowiadają informacjom zawartym w świadectwach urzędowych, poświadczeniach urzędowych lub innych dokumentach towarzyszących przesyłce;

· kontrolę bezpośrednią – inspekcję towarów oraz w stosownych przypadkach oględziny opakowania, środków transportu, oznakowania i temperatury, a także pobieranie próbek do analiz, badania lub diagnostyki oraz inne kontrole niezbędne do sprawdzenia zgodności z przepisami prawa.

Ad. 1) Kontrola produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (w tym pasz zawierających elementy pochodzenia zwierzęcego).

Urzędowe kontrole ww. produktów przywożonych z państw trzecich odbywają się na zasadach określonych w przepisach Unii Europejskiej.

Kontrole odbywają się w wyznaczonych punktach kontroli granicznej (BCPs – Border Control Posts), których lista publikowana jest na stronach internetowych Komisji Europejskiej – zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 2017/625, natomiast szczegółowy wykaz towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej w BCP znajduje się w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2021/632 (18).

Każda przesyłka produktów pochodzenia zwierzęcego podlega kontroli dokumentacji – najczęściej jest to wymagane przepisami świadectwo zdrowia, sygnowane przez właściwy do certyfikacji urzędowy organ w państwie trzecim, w którym poświadczone są określone warunki dla przywożonego towaru. Kontrola identyfikacji i kontrola bezpośrednia prowadzone są z częstotliwością określoną w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 2019/2129(19), które ustala podstawowe poziomy częstotliwości kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich dla poszczególnych grup towarów, z uwzględnieniem dostępnych ocen naukowych i informacji dotyczących ryzyka związanego z tymi towarami.

Komisja Europejska w zależności od posiadanych danych może zwiększyć ustalone poziomy częstotliwości ww. kontroli, o czym informuje właściwe organy i podmioty poprzez system IMSOC (Information Management System for Official Controls – system zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych). Urzędowe kontrole są monitorowane i koordynowane przez unijny system TRACES (Trade Control and Expert System), który również pełni rolę narzędzia do prowadzenia analizy ryzyka.

Osoba odpowiedzialna za przesyłkę (importer lub jego upoważniony przedstawiciel – spedytor/agent celny), z wyprzedzeniem co najmniej jednego dnia roboczego, ma obowiązek dokonania prenotyfikacji – powiadomienia właściwych organów w punkcie kontroli granicznej o przybyciu transportu poprzez wypełnienie i przedłożenie odpowiedniej części dokumentu CHED (Common Health Entry Dokument – wspólny zdrowotny dokument wejścia) do systemu IMSOC. Następnie składa komplet dokumentów do kontroli.

Po przeprowadzeniu kontroli urzędowej, graniczny lekarz weterynarii wydaje decyzję w odniesieniu do importowanego towaru, wskazując w niej, czy zostały spełnione wymogi obowiązujących przepisów, a w odpowiednich przypadkach – stosownej procedury celnej. Decyzja ma postać dokumentu CHED stanowiącego, dla osoby bądź podmiotu odpowiedzialnego za przesyłkę oraz organów urzędowych zaangażowanych w kontrole przywozowe towarów, potwierdzenie przeprowadzenia kontroli urzędowej w BCP.

W przypadku, gdy przesyłka nie spełnia wymagań przywozowych, ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, graniczny lekarz weterynarii stosuje katalog działań przewidzianych w art. 66 rozporządzenia (UE) 2017/625 (m.in. odesłanie towaru czy jego zniszczenie).

Ad. 2) Kontrola pasz niezawierających tkanek zwierząt (roślinnych, mineralnych).

Urzędowa kontrola przywożonych z państw trzecich pasz niezawierających tkanek zwierząt (np. zbóż paszowych) wykonywana jest w oparciu o przepisy krajowe – art. 46 ustawy o paszach (przepisy unijne nie uwzględniają konieczności takiej kontroli).

Prowadzona jest w wyznaczonych przejściach granicznych, wymienionych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 sierpnia 2022 r. w sprawie wykazu przejść granicznych, na których może być dokonywana kontrola urzędowa pasz i pasz leczniczych(20).

Na polskich przejściach granicznych przesyłki pasz niezawierających tkanek pochodzenia zwierzęcego typowane są do kontroli wyłącznie na podstawie analizy ryzyka, prowadzonej zgodnie z art. 44 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625. Kryteria tej analizy obejmują w szczególności:

· rodzaj paszy;

· kraj pochodzenia;

· historię zgodności danego rodzaju paszy, podmiotu lub kraju;

· wyniki wcześniejszych kontroli oraz stwierdzone niezgodności;

· wiarygodność systemu nadzoru w państwie trzecim;

. informacje przekazywane w systemach TRACES, RASFF (Rapid Alert System for Food and Feed) i AAC (The Administrative Assistance and Cooperation Network);

· znane lub potencjalne zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt;

· inne czynniki mogące wskazywać na podwyższone ryzyko.

Na podstawie powyższych kryteriów określana jest częstotliwość kontroli identyfikacyjnych i bezpośrednich. Częstotliwość ta ma charakter zmienny i ulega zwiększeniu w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub wzrostu ryzyka, a także w związku z realizacją krajowego Planu Urzędowej Kontroli Pasz (opracowanym przez Głównego Lekarza Weterynarii).

Częstotliwość kontroli urzędowych pasz niezawierających tkanek pochodzenia zwierzęcego jest zatem uzależniona wyłącznie od wyników bieżącej analizy ryzyka, przy czym w przypadku stwierdzenia niezgodności zwiększa się odsetek przesyłek poddawanych kontroli oraz intensyfikuje działania nadzorcze, zgodnie z zasadą proporcjonalności i niedyskryminacji wynikającą z art. 44 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 183/2005(21), podmioty działające na rynku pasz i dokonujące przywozu paszy z krajów trzecich zapewniają, że zostały spełnione wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu oraz w innych unijnych przepisach dotyczących pasz. Należy podkreślić, że Komisja Europejska nie określiła listy krajów i zakładów, z których dopuszczony jest przywóz pasz niezawierających elementów pochodzenia zwierzęcego. Nie określono także wzoru świadectwa zdrowia, jakie powinno towarzyszyć ww. przesyłkom.

Podczas urzędowej kontroli przesyłki pasz na granicy, weryfikacji podlega jej zgodność z wymaganiami rozporządzenia (WE) nr 767/2009(22) w zakresie bezpieczeństwa (art. 4), warunków etykietowania i pakowania (art. 11-23) oraz innych przepisów prawa paszowego, tj .:

· rozporządzenia Komisji (UE) nr 68/2013 w sprawie katalogu materiałów paszowych (23);

· rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (24);

· rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie (25);

· rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 dotyczące dodatków paszowych wykorzystywanych w żywieniu zwierząt (26).

Zgodnie z art. 46 ustawy o paszach, osoba odpowiedzialna za przesyłkę (importer lub jego upoważniony przedstawiciel – spedytor/agent celny) z wyprzedzeniem co najmniej jednego dnia roboczego, ma obowiązek dokonania prenotyfikacji polegający na przekazaniu granicznemu lekarzowi weterynarii, pisemnie lub w wersji elektronicznej, informacji o przewidywanym terminie przywozu, rodzaju i ilości towaru oraz doręczeniu kompletu dokumentów towarzyszących przesyłce do kontroli.

Każdorazowo po urzędowej kontroli przesyłki pasz, graniczny lekarz weterynarii potwierdza jej przeprowadzenie, wystawiając dokument zgodny ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 lipca 2022 r. w sprawie wzoru dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie kontroli urzędowej przesyłki pasz oraz sposobu wystawiania i wypełniania tego dokumentu (27).

Podczas urzędowej kontroli graniczny lekarz weterynarii ma prawo pobrać próbki do badań laboratoryjnych – zgodnie z Planem Urzędowej Kontroli Pasz lub z tzw. „podejrzenia”, jeżeli ma wątpliwości w stosunku do danej przesyłki. Urzędowe pobranie próbek graniczny lekarz weterynarii odnotowuje w dokumencie potwierdzającym przeprowadzenie kontroli urzędowej przesyłki paszy, wskazując kierunek badań laboratoryjnych, natomiast przesyłka, z której pobrano próbki wynikające z Planu Urzędowej Kontroli Pasz jest zwalniana do miejsca przeznaczenia. W przypadku uzyskania wyników badań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, decyzję w odniesieniu do danej partii podejmuje powiatowy lekarz weterynarii właściwy dla miejsca przeznaczenia przesyłki – zgodnie z art. 7 ustawy o paszach nadzór nad podmiotami działającymi na rynku sprawuje powiatowy lekarz weterynarii.

Warto też zaznaczyć, że powiatowy lekarz weterynarii jako organ sprawujący nadzór nad podmiotami działającymi na rynku pasz ma prawo dokonać kontroli przesyłki paszy niezawierającej tkanek pochodzenia zwierzęcego, która pochodzi z kraju trzeciego w miejscu jej przeznaczenia, jeżeli nie została skontrolowana przez granicznego lekarza weterynarii.

W zależności od poczynionych ustaleń i zakresu nieprawidłowości podczas kontroli, graniczny lekarz weterynarii i powiatowy lekarz weterynarii stosuje katalog działań przewidzianych w art. 138 rozporządzenia (UE) 2017/625 (m. in. odesłanie towaru, wycofanie lub jego zniszczenie),

Reasumujac, w przypadku gdy importowana z państwa trzeciego przesyłka nie spełnia wymagań przywozowych (stwierdzenie uchybień, nieprawidłowości, niezgodne wyniki badań laboratoryjnych, błędne oznakowanie lub brak oznakowania produktu), organy urzędowej kontroli na granicy podejmują działania mające na celu niedopuszczenie do wykorzystania, w żywieniu ludzi lub zwierząt, zakwestionowanego produktu – nie zostaje wydana decyzja zezwalająca na wwóz na terytorium UE, towar nie jest dopuszczony do obrotu.”

Pliki do pobrania: pismo KRIR odp. MRiRW